"Θα μείνω πάντα ιδανικός/κι ανάξιος εραστής/των μακρυσμένων ταξιδιών/και των γαλάζιων πόντων.".....................Νίκος Καββαδίας

* * * * * * * * * * * * * * * ** * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Σεπτέμβριος 2018 * * * * * * * *

Τρίτη 14 Ιουνίου 2011

ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΤΟ ΑΝΙΕΡΟ ΑΛΛΟΘΙ ΕΞΟΥΣΙΟΜΑΝΩΝ

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ

Του Παναγιώτη Ι. Καραφωτιά,

καθηγητή Πανεπιστημίου Ινδιανάπολης,

π. Διευθύνοντος Συμβούλου Γραφείου OHE για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ


Από την αρχαία Ρώμη και τους Ιεροεξεταστές και αρ

γότερα στη σύγχρονη εποχή στη Γαλλική και Αμερικανική Επανάστα

ση και τους αναρχικούς στη Δυτική Ευρώπη, τη Ρωσία και την Αμερική, καθώς και στον 20ο αιώνα, η τρομοκρατία υπονόμευε την ειρήνη και ευημερία πολλών κρατών. Όμως, η διεθνής τρομοκρατία έχει ουσιαστικά τις ρίζες της στη Μέση Ανατολή όπου συγκρούονται θανάσιμα δυο λαοί με ποικίλες ιδιαιτερότητες, οι εκφραστές των οποίων είναι εκούσια ή ακούσια όργανα και θύματα ισχυρών κυκλωμάτων που χρησιμοποιούν την τρομοκρατία σαν το ισχυρό τους άλλοθι μολονότι τα ίδια την προκαλούν στα πλαίσια του ανταγωνισμού που έντεχνα προάγουν γιατί το κρατούν σύστημα δεν μπορεί να επιβιώσει δίχως αντιπάλους. Είναι δύσκολο να υπάρξει σαφής ορισμός της τρομοκρατίας ιδιαίτερα όταν πρόκειται για αγωνιστές ελευθερίας.

Κι εδώ κυρίως έγκειται και η ασυμφωνία στα πλαίσια του ΟΗΕ για τον ορισμό τρομοκρατικών πράξεων. Η τρομοκρατία αντίθετα με άλλες πράξεις βίας όπως ο πόλεμος, δεν έχει αρχές ή κανόνες συμπεριφοράς. Αποτελεί ένα νέο είδος πολέμου, πολλές φορές αόρατου, απροσδιόριστου, απροσδόκητου, ύπουλου, ακήρυχτου, που μεταφέρει τις συγκρούσεις από τα χαρακώματα στους δρόμους πόλεων κ.λπ. Λέγεται ότι η τρομοκρατία «είναι η στρατηγική των ανίσχυρων για να αποδυναμώσουν τους ισχυρούς». Τούτο μπορεί να αληθεύει, αλλά μπορεί να συμβαίνει και το αντίθετο, να είναι η στρατηγική των ισχυρών για να αποτρέψουν τη δική τους αποδυνάμωση ή να αυξήσουν την ισχύ τους. Πρώτη η ΚτΕ το 1934, καταπιάστηκε με την τρομοκρατία μετά τη δολοφονία του βασιλιά Αλέξανδρου της Γιουγκοσλαβίας στη Γαλλία, και υιοθέτησε τη Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταστολή της Τρομοκρατίας. Ουσιαστικά, όμως, μόνον ο ΟΗΕ ασχολήθηκε συστηματικά με το ζήτημα το 1972 και έκτοτε έχει υιοθετήσει πολλά ψηφίσματα, συμβάσεις κ.ά. για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Μετά δε την τρομοκρατική επίθεση στις ΗΠΑ το Συμβούλιο Ασφαλείας υιοθέτησε απόφαση καλώντας τα κράτη μέλη να πάρουν επείγοντα και αποτελεσματικά μέτρα για την αντιμετώπιση του φοβερού αυτού εφιάλτη και, μάλιστα, αναφέρθηκε ονομαστικά στον Μπιν Λάντεν ζητώντας τη σύλληψη και προσαγωγή του στη δικαιοσύνη. Επίσης Οργανώσεις του Συστήματος του ΟΗΕ καθώς η ΕΕ δραστηριοποιήθηκαν. Ωστόσο, παρά τις όποιες προσπάθειες το καίριο τούτο πρόβλημα, που έχει προκαλέσει εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και μεγάλη δυστυχία και απελπισία σε πολλές περιοχές του πλανήτη, παραμένει εφιαλτικό προοιωνίζοντας συνέχιση της τραγωδίας ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, όπου, προφανώς, η τρομοκρατία έχει αναχθεί σε μόνιμο απάνθρωπο πολεμικό «παίγνιο» υπό το επικίνδυνα αδιάφορο βλέμμα τής διεθνούς κοινότητας. Συνεπώς, το συμπέρασμα είναι ότι το ανθρωπογενές-τερατογενές φαινόμενο της τρομοκρατίας είναι συνάρτηση των σκοτεινών σχεδίων διεθνών κυκλωμάτων εξουσίας. Η τρομοκρατία δεν γεννιέται από παρθενογένεση ούτε είναι ουρανοκατέβατη. Είναι, ουσιαστικά, απότοκος του ανταγωνισμού ο οποίος καλλιεργεί και διαιωνίζει τη βία κάθε μορφής. Η τρομοκρατία είναι επίσης απότοκος της γενικότερης απαξίωσης και νοθείας ηθικών αξιών.

Είναι απότοκος των δεινών που περιέχει το σύγχρονο κουτί της Πανδώρας όπου και η ελπίδα έχει μπει στο χρηματιστήριο. Και το γενικότερο τραγικό συμπέρασμα είναι αν ο πλανήτης καταστρέφεται δεν φταίει η τρύπα του όζοντος αλλά η «τρύπα» στην ανθρώπινη συνείδηση ιδιαίτερα των ισχυρών, των κατά το Δημοσθένη «παραξίαν ευτυχούντων». Οι αρχαίοι Λατίνοι ρωτούσαν όταν γινόταν κάποιο έγκλημα : Quid Prodest? (Ποιόν εξυπηρετεί;) Και τα συμπεράσματα είναι εύλογα! Μία παράμετρος που δεν φαίνεται να απασχολεί σοβαρά την κοινή γνώμη, είναι η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική «τρομοκρατία», όταν λαοί, ομάδες ή άτομα συνθλίβονται στη χοάνη του κοινωνικού, οικονομικού και πολιτισμικού αποκλεισμού αντιμετωπίζοντας κίνδυνο έμμεσης και αργής βιολογικής, ψυχολογικής και ηθικής γενοκτονίας Αλλά, και η αφαίμαξη εγκεφάλων δεν αποτελεί ένα ακόμη αποτέλεσμα τρομοκρατίας; Επίσης, ποιός νοιάζεται για την άδηλη «τρομοκρατία» της ρύπανσης του περιβάλλοντος, της τροφικής αλυσίδας, της εγκληματικότητας και του αμοραλισμού;

Ακόμη, εκείνο που προβληματίζει είναι η έντεχνη προσπάθεια αποφυγής του καίριου ερωτήματος όσον αφορά τις γενεσιουργές αιτίες της τρομοκρατίας. Συνεπώς, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι ουσιαστικά συνάρτηση της θεραπείας των παραπάνω αιτίων, αλλά προφανώς διεφθαρμένα κυκλώματα λειτουργούν ως «ανθρωπορύχοι», που επενδύουν σε ανθρώπινες τραγωδίες.

________

*Συγγραφέας του βιβλίου "Το Σύγχρονο ανθρωπορυχείο"

διεθνείς σχέσεις, εκδόσεις Γκοβόστη, σελ. 382

δείτε και στο :http://aivalis.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

Εφυγε νωρίς, προ του «Βαθέος γήρατος»

ΕΦΥΓΕ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ


Του Μανώλη Πιµπλή


Ο Γιάννης Βαρβέρης κατέκτησε µια ξεχωριστή θέση στα ελληνικά γράµµατα ως ποιητής,  θεατρικός κριτικός και µεταφραστής
Στα 56 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Βαρβέρης, µια από τις σηµαντικότερες φωνές της σηµερινής ελληνικής ποίησης
Ηταν ένας από τους επιφανέστερους εκπροσώπους της λεγόµενης ποιητικής «γενιάς του 1970». Είχε παιδεία, διεισδυτικό χιούµορ και υψηλή ευφυΐα. Ο Γιάννης Βαρβέρης, που πέθανε από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία µόλις 56 ετών, κατέκτησε µια ξεχωριστή θέση στα ελληνικά γράµµατα και µάλιστα µε πολλαπλές ιδιότητες: ως ποιητής, θεατρικός κριτικός και µεταφραστής. Υπέφερε από πολλά προβλήµατα υγείας και µάλιστα απόπολύ νέος, αλλά ο θάνατός του ήρθε απρόσµενα: µέσα στο ταξί που τον πήγαινε σπίτι του στις 11.30 χθες το βράδυ, έπειτα από µια έξοδο µε φίλους.

Πίσω του αφήνει ένα ιδιαίτερα πλούσιο έργο και πρώτα απ’ όλα στην ποίηση: έγραψε έντεκα ποιητικές συλλογές από τις οποίες η ενδέκατη, µε τίτλο «Βαθέος γήρατος», είναι υπό έκδοση (Κέδρος) και θα κυκλοφορήσει µέσα στον Ιούνιο. Τις δύο πρώτες («Εν φαντασία και λόγω», «Το «ράµφος») τις έβγαλε στις Εκδόσεις Κούρος και Τραµ και µετά τις κυκλοφόρησε ξανά στις Εκδόσεις Υψιλον, όπου έβγαλε και τις πέντε επόµενες: «Ο θάνατος το στρώνει», «Πιάνο βυθού», «Ο κύριος Φογκ», «Αναπήρων πολέµου», «Ακυρο θαύµα». Οι επτά αυτές συλλογές βγήκαν αργότερα σε συγκεντρωτικό τόµο στον Κέδρο. Στον Κέδρο, που ήταν ο τελευταίος τουεκδότης, έβγαλε και τις τρεις επόµενες: «Στα ξένα», «Πεταµένα λεφτά» και «Ο άνθρωπος µόνος» (2009).

Ο Γιάννης Βαρβέρης, που σπούδασε Νοµικά, ασχολήθηκε συστηµατικά και µε τη θεατρική κριτική ήδηαπό τη δεκαετία του 1970. Οι κριτικές του σε εφηµερίδες και περιοδικά (κυρίως στην «Καθηµερινή» και τη «Λέξη») κυκλοφορούν σε πέντε τόµους από τις Εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Εγραψε και ορισµένα απροσδόκητα βιβλία, όπως τον οδηγό χαρτοπαιξίας µε τίτλο «Κόψε» (Εκδ. Ερατώ) αλλά και τη συλλογή «Ο γορίλας και άλλαποιήµατα» (Υψιλον), όπου περιέχονται µεταφράσεις του των τραγουδιών του σπουδαίου γάλλου τραγουδοποιού Ζορζ Μπρασένς.
Στη σειρά «Σκέψη,Χρόνος και ∆ηµιουργοί» που επιµελείταιο Θανάσης Νιάρχος στις Εκδ. Καστανιώτη δηµοσίευσε τη δοκιµιακή «Σωσίβια λέµβο». Μετέφρασε αρχαίους συγγραφείς (Αριστοφάνη, Μένανδρο) αλλά και Μολιέρο, Μαριβό, Ζακ Πρεβέρ, όπως και έναν ακόµα σπουδαίο γάλλο τραγουδοποιό, τον Λεό Φερέ. Συµµετείχε σε πολλά συλλογικά έργα, ενώ έφτιαξε και µια ανθολογία γαλλικών ποιηµάτων γιατον θάνατο τα οποία µετέφρασε ο ίδιος.

Εχει τιµηθεί µεπολλά βραβεία: το 1996 µε το κρατικό Βραβείο Κριτικής - ∆οκιµίου, το 2001 µε το Βραβείο Καβάφη για τον συγκεντρωτικό τόµο «Ποιήµατα 1975-1996», το 2002 µετο Βραβείο Ποίησης του περιοδικού «∆ιαβάζω» για την ποιητική συλλογή «Στα ξένα» και το 2010 µε το Βραβείο Ποίησης του Ιδρύµατος Πέτρου Χάρη της Ακαδηµίας Αθηνών για το σύνολο του ποιητικού του έργου. Ανακοινώσεις για τον θάνατό του εξέδωσαν η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισµού και Τουρισµού, η Εταιρεία Συγγραφέων,ο Οργανισµός Συλλογικής ∆ιαχείρισης Εργων του Λόγου, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κ.ά.

Η κηδεία του Γιάννη Βαρβέρη θα γίνει τη Δευτέρα στις 12.00 στον Αγιο Διονύσιο. Η ταφή θα γίνει στο Β΄ Νεκροταφείο

«Ο αντιφατικός άνθρωπος»

Του Θανάση Θ. Νιάρχου

Αν θα µπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς τον Γιάννη Βαρβέρη µε τον τίτλο ενός ποιητικού βιβλίου, θα ήταν «Ο αντιφατικός άνθρωπος» του Aρη ∆ικταίου. Συνδύαζε µε τον πιο ανεπιτήδευτο και ποιητικό τρόπο τον Σοπενάουερ µε τα συνοικιακά µπουζουκοµάγαζα, τον Σαίξπηρ µε τους µινόρες και άγνωστους ποιητές, τη µνήµη και τη λατρεία τριτοκλασάτων ηθοποιών της επιθεώρησης µε την αυστηρότατη κρίση για κορυφαίους ερµηνευτές της τραγωδίας.

Eνα στρατόπεδο µε µετανάστες µπορούσε να τον εκνευρίσει µε την έλλειψη αισθητικής και, αντίθετα, να τον ενθουσιάσει η παρακµιακή συµπεριφορά ενός κοινωνικά ανεπίληπτου ταγού, πολιτικού ή θρησκευτικού. Το κόρπους της ποιητικής, µεταφραστικής, δοκιµιογραφικής και κριτικής του εργασίας µπορεί να λογαριαστεί ως µια απόκριση σε έναν χρόνο που τον αισθανόταν καταµετρηµένο ασφυκτικά. Χωρίς, ωστόσο, ίχνος πανικού, αλλά µε την υψιπέτεια, το χιούµορ και τη γενναιοδωρία του αθάνατου. Η ποίησή του υπαρξιακά υπαινικτική, η δοκιµιογραφία του πνευµατικά ελιτίστικη, η κριτική του εποικοδοµητικά κατεδαφιστική, οι µεταφράσεις του, µε γνώµονα τους καταραµένους, της γαλλικής, ιδιαίτερα, κουλτούρας. Ο Γιάννης Βαρβέρης δεν σµίλευσε µόνο ένα έργο. Μετέβαλε την τριαντάχρονη σωµατική του οδύνη σε σχέδιο υποδειγµατικής ζωής.

*από την εφημ. "ΤΑ ΝΕΑ" : Παρασκευή 27 Μαΐου 2011

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011

Καλό ταξίδι Γιάννη Φουράκη


fourakis_494x320

Ένας από τους “μεγάλους παλαιούς” του ελληνικού χώρου της εναλλακτικής αναζήτησης, δεν βρίσκεται πια μαζί μας. Ο συγγραφέας, ερευνητής και δημοσιογράφος Γιάννης Φουράκης, έφυγε σήμερα από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών, μέσα σε μονάδα εντατικής θεραπείας κλινικής στην Κυψέλη, όπου και νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες. Το εγκεφαλικό επισόδειο που είχε υποστεί δύο περίπου μήνες πριν, επιδείνωνε σταδιακά την πορεία της υγείας του.

Στην επίσημη ιστοσελίδα του έχει ήδη αναρτηθεί το εξής μήνυμα:

“Ο πολυαγαπημένος μας και Σεβαστός συγγραφέας, Ιωάννης Φουράκης, ανεχώρησε, σήμερα 1η Δεκεμβρίου, για το μεγάλο ταξίδι προς το άστρο από το οποίο ήλθε. Όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε από κοντά, γνωρίσαμε στο πρόσωπό του έναν άνθρωπο αγνό και αληθινό σε ολόκληρο το βίο του, πρότυπο αμέμπτου ηθικής. Το σημαντικό του έργο θα είναι πάντα πολύτιμο εργαλείο για οποιονδήποτε μελετητή – ερευνητή, αλλά και απτή απόδειξη για το ήθος και την καθαρότητα της ψυχής ενός ανθρώπου απόλυτα αφοσιωμένου στα υψηλά ιδανικά που υπηρετούσε.”


Για τους νέους σε ηλικία αναζητητές, ο Γιάννης Φουράκης αποτελούσε ένα όνομα-θρύλο στο χώρο της έρευνας του αγνώστου και των μυστηρίων της αρχαίας Ελλάδας. ‘Αλλωστε και ο ίδιος δεν έκρυψε ποτέ την αγάπη του για την νεολαία, ιδρύοντας μάλιστα την ομάδα φιλοσοφικών συζητήσεων “Κύκλος Ελλήνων Αυτογνωσίας”. Ακόμα και οι παλαιότεροι όμως τον αποκαλούσαν δάσκαλο. Ένα αρκετά εκτενές βιογραφικό του μπορείτε να βρείτε εδώ. Ο Γιάννης Φουράκης συγκαταλέγεται πλέον στην ίδια γενιά ερευνητών, με τους Γεώργιο Γκιόλβα και Σωκράτη Αικατερινίδη που “ώθησαν” αρκετούς από εμάς (στην ηλικία των 25 περίπου σήμερα) να ασχοληθούμε με αυτά τα θέματα, είτε ενστερνιζόμασταν τις απόψεις τους, είτε όχι.

Τα έργα που έγραψε και που κυκλοφόρησαν από τις ιδιωτικές του εκδόσεις Τάλως, ήταν τα:

1) Σιωνιστικές Συνωμοσίες

2) Εβραίοι, οι πλαστογράφοι της Ελληνικής Ιστορίας

3) Πρώτη σύγκρουση Ελλήνων-Εβραίων

4) Τα προ-μηνύματα των Δελφών

5) Το μίσος των Εβραίων

6) Μείξις – Ανακύκλησις

7) Ιχνηλάτησις

8 ) Πυραιθέριον Ελλήνων Όραμα

9) Κύδος Ελλήνων

10) Αρχή-τέλος σύμπαντος κόσμου

fourakis

Ο Γιάννης Φουράκης ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησε τον όρο “Ομάδα Έψιλον”. Μιλούσε συχνά για αυτήν δημοσίως, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται κατά καιρούς παρεξηγήσεις και αντεγκλήσεις μέσα από την τηλεόραση και τις διαδικτυακές ηλεκτρονικές αγορές. Ο ίδιος θέλησε να ξεκαθαρίσει κάπως το τοπίο στέλνοντας επιστολή που συμπεριλήφθηκε σε σχετικό ρεπορτάζ επικαιρότητας της Κοινότητας του Μεταφυσικού τον Μάρτιο του 2009.

Εξίσου σημαντικές ήταν και οι αποκαλύψεις που έκανε για την περιβόητη υπόθεση των “Παιδιών του 1983″ μέσα από το έργο του “Πυραιθέριον Ελλήνων Όραμα”. Συμμετείχε μάλιστα με μια μεγάλη σε έκταση συνέντευξη (η τελευταία δημόσιά του από όσο γνωρίζουμε) στο βιβλίο/δημοσιογραφική έρευνα του μέλους της ομάδας Gateway, Μηνά Παπαγεωργίου, με τίτλο “Υπόθεση Παιδιά του 1983: Οι Έλληνες Indigo”.

Στο ευρύ κοινό έγινε γωστός μέσα από τις εμφανίσεις του στην τηλεοπτική εκπομπή “Πύλες του Ανεξήγητου” (2004-2010) και στο youtube μπορείτε να παρακολουθήσετε δεκάδες βίντεο με δηλώσεις και σκέψεις του.

Τη συνέχιση του έργου του αναλαμβάνει πλέον ο γιος του Τάλως.

Καλό ταξίδι Γιάννη Φουράκη!

Nina Simone I put a spell on you




Χρόνια Πολλά, όμορφα και δημιουργικά…στην Ευαγγελία, στον Ευάγγελο και όλες κι όλους που γιορτάζουν σήμερα,